1. زندگي. همچنان كه [در پانوشت] ذكر شد، نام او را به صورتهاي گوناگون نوشتهاند، كه در اين ميان يكي گمراهكننده است و آن دو گانداوو است، چون بهخاطر آن او را به شهر گنت در فلاندر نسبت داده و ژان گنتي دانستهاند. اين اشتباه را يكي ديگر از نامهاي او تشديد كرده و آن ژان دولر است، كه در واقع شخصي به اين نام كه فيلسوفي مشايي بوده در گنت زاده شده بود.1 اما ژان ژاندوني، در تاريخي نامعلوم در اواخر سدهٴ سيزدهم در اسقفنشين رنس زاده شد. ممكن است اهل ژاندون در نزديكي سَيني لابه (آردن) در شامپاني باشد. در پاريس تحصيل كرد و در اوايل سدهٴ چهاردهم در آن شهر بود؛ مقارن سال 1311 يا پيش از آن با مارسيليوي پادوايي آشنايي يافت و تا پايان عمر با وي دوستي كرد؛ او از نخستين استادان كالج ناوار (پاريس) در سال 1316 بود و در همان سال 1316 پاپ يوحناي بيست و دوم او را بهعنوان كانُن در سنلي (واز) برگزيد. نميتوان دانست چند مدت را در پاريس و چند مدت را در سنلي گذراند؛ در سال1323در سنلي بود. او به مارسيليوي پادوايي در نوشتن
دفاع از صلح كمك كرد، كه در سال1324به انجام رسيد. از آن پس ژان و مارسيليو به يك اندازه در گرفتاريها شريك بودند.
مخفيانه پاريس را ترك گفتند و به نورنبرگ رفتند تا خود را تحت حمايت امپراتور لودويگ باواريايي قرار دهند. يوحناي بيست و دوم طي فتوايي در سال 1326 آنان را محكوم و سال بعد تكفيرشان كرد. در 17 ژانويهٴ 1328 در مراسم تاجگذاري امپراتور بهوسيلهٴ شوراي شهر رم و سران سه شوراي مردمي ديگر حضور داشتند؛ در 12 ماه مه 1328 در انتخاب پاپ جديد، يعني پييترو دا كورباراي فرانسيسي2 بهوسيلهٴ مردم رم، كه از سوي امپراتور پشتيباني ميشد، حضور يافتند. چند روز پيش از آن (اول مه 1328) ژان ژاندوني از سوي امپراتور به اسقفي فرارا منصوب شده بود. او در همان سال (1328) در تودي بر كرانهٴ رود تيبر درگذشت.
2. آثار. از آنجا كه تنها دو يا سه اثر او داراي تاريخ است، نميتوان ترتيب زماني آنها را معلوم كرد، ولي تقريباً مسلم است كه به پيش از نوشته شدن
دفاع از صلح و احتمالاً به فاصلهٴ سال